Η Οικογένεια Πέτρου της Νάξου
Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204, κατά την Δ΄ Σταυροφορία, τα εδάφη της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας μοιράστηκαν ως πολεμική λεία στους Σταυροφόρους, μετά από δύο συσκέψεις, ως εξής με βάση τη συμφωνία Partitio Terrarum Imperii Romaniae: 1/4 θα λάμβανε ο μέλλων Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης μετά την εκλογή του από 12 εκλέκτορες (6 Φράγκους και 6 Ενετούς), 3/8 οι Φράγκοι, και 3/8 οι Ενετοί. Η Δ' Σταυροφορία. Το Δουκάτο της Νάξου (Ducato di Nasso) ή του Αιγαίου (dell' Egeo) ή του Αρχιπελάγους (dell' Arcipelago), ιδρύθηκε το 1207 από τον Βενετό Σταυροφόρο Μάρκο Σανούδο (Marco Sanudo). Ήταν κράτος υποτελές στη Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας, αλλά δεν ελεγχόταν άμεσα από αυτή, στο μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του. Το Δουκάτο είχε έδρα τη Νάξο και περιελάμβανε επίσης τα νησιά Σύρο, Σαντορίνη, Πάρο, Αντίπαρο, Μήλο, Ίο, Κύθνο, Αμοργό, Κίμωλο, Σίφνο, Σίκινο, και Φολέγανδρο. Η Μύκονος και η Τήνος κατακτήθηκαν...